حماقت تا کی ؟

پیرسالان به یاد دارند که پرستندگانِ ارزشهای فرسوده می‌گفتند که تلویزیون جعبۀ شیطان است و دیدنش گناه.

میان‌سالان به یاد دارند که مأمورانی دستگاههای ویدیو و فکس را از خانه‌ها گردآوری می‌کردند که ابزار جرم است؟ نوارهای ویدیویی را گردآوری می‌کردند تا مردم نبینند و گناهکار نشوند؟  
جوانِان کنونی چند سال بعد از یکدیگر خواهند پرسید: به یاد دارید که دیشهای گیرندۀ تلویزیونهای ماهواره‌یی را از پشت بانها گردآوری می‌کردند و می‌شکستند که ابزار جرم است؟؟ به یاد دارید که انترنت را چنان کنترل کرده بودند و وبگاههای علوم انسانی را چنان بی رحمانه مسدود کرده بودند که تقریبا جز سایتهای انترنتی خودشان که سخنی برای گفتن و آموزاندن نداشت چیزی در دسترس علاقمندان به آگاهی نبود؟» 
این نیز بگذرد. ولی همۀ اینها در تاریخ نوشته خواهد شد.

منبع: ایران تاریخ

..................................................................