|
مردِ آدابدانِ بافرهنگ // ریش را تیغ میزند هر روز مردِ تسبیحدارِ دین در ریش // کیش را تیغ میزند هر روز ریشِ و تسبیح او نمادِ فریب // دام تزویر میتند هر روز دین و اخلاق از این دغلکاران // چیغ در چیغ میزند هر روزپاکچشم و ناپاکچشممردِ آدابدانِ بافرهنگ // با کراوات و رختِ شیک و تمیز هر زن و دختری بە چشمانش // نازنین خواهری است باپرهیز مردِ تسبیحدارِ دین در ریش // زن چو بیند شود دو چشمش هیز چون نگاهش بە دختری افتد // ذهنِ او بهر کشف گردد تیزریشورزانِ اختلاسگرقوم تسبیح دار دین در ریش // اندر این ملک تاج ور شده اند بخردان جملگی پیاده و زار // ریش ورزان ز عرش بر شدهاند قاضی و محتسب، وکیل و وزیر // همگی بندگان زر شدهاند کورسوی امید هم مرده است // بس که این قوم پرخطر شدهاند
منبع: ایران تاریخ
|
